باغ جوزا و نسیم خرداد مرده را زنده کند در مرداد
در فاصله 3 کیلومتری جنوب استهبان تفرجگاهی وجود دارد که آرامش و سکوت ، زلالی آب چشمه ،سایه درختان چنار سر به هم آورده ،هوای دلنشین ،صوت دلکش پرندگان ، عطر آویشن های کوهی ، بوی گل های وحشی رویده در اطراف ، خوشه های چیده شده انگور که در خنکای گلسنگ های حاشیه ی جدول آب لمیده اند،همه و همه انسان را به آرامش فرح انگیز دعوت می کند .
بیهوده نیست روان شاد شمس اصطهباناتی سروده است: باغ جوزا و نسیم خرداد مرده را زنده کند در مرداد .جوزا گمشده در تاریخ است ، تاریخ دقیقی از قدمت باغ جوزا و اینکه چه کسی یا کسانی واسطه ی این هدیه طبیعت شده اند در دسترس نیست. جوزا (خرداد) که به گفته ی قدیمی ها چون در خرداد ماه عالی ترین هوا را داشته به این نام مشهور است . از طرفی این احتمال هم هست که در اطراف باغ جوزا زمین های سطحی وجود دارد که برای کاشت جو از آن استفاده می شده است.
در میانه باغ جوزا دو جدول آب جاری ست یکی مربوط به چشمه ی گردو (گرداب) و دیگری از استخر بخو(بخوان) که از میان درختان قد بر افراشته ی چنار ،انار ،انجیر ، آلو سیاه ، گویز (زال زالک)، بید مشک، بادام و انگور عبور می کند.منظر گاه باغ جوزا هر خسته دلی را آرامش می بخشد و دیدگان هر رهگذری بر خود خیره می ماند. این باغ از گذشته های دور تداوم خود راتا کنون حفظ نموده و یادگاریست از نیاکان که برای آیندگان که خود ما باشیم و نسل بعد از ما تفرج گاهی ست آرام و دلنشین.باشد که این یادگار سبز دیرین همیشه ماندگار باشد.
بیهوده نیست روان شاد شمس اصطهباناتی سروده است: باغ جوزا و نسیم خرداد مرده را زنده کند در مرداد .جوزا گمشده در تاریخ است ، تاریخ دقیقی از قدمت باغ جوزا و اینکه چه کسی یا کسانی واسطه ی این هدیه طبیعت شده اند در دسترس نیست. جوزا (خرداد) که به گفته ی قدیمی ها چون در خرداد ماه عالی ترین هوا را داشته به این نام مشهور است . از طرفی این احتمال هم هست که در اطراف باغ جوزا زمین های سطحی وجود دارد که برای کاشت جو از آن استفاده می شده است.
در میانه باغ جوزا دو جدول آب جاری ست یکی مربوط به چشمه ی گردو (گرداب) و دیگری از استخر بخو(بخوان) که از میان درختان قد بر افراشته ی چنار ،انار ،انجیر ، آلو سیاه ، گویز (زال زالک)، بید مشک، بادام و انگور عبور می کند.منظر گاه باغ جوزا هر خسته دلی را آرامش می بخشد و دیدگان هر رهگذری بر خود خیره می ماند. این باغ از گذشته های دور تداوم خود راتا کنون حفظ نموده و یادگاریست از نیاکان که برای آیندگان که خود ما باشیم و نسل بعد از ما تفرج گاهی ست آرام و دلنشین.باشد که این یادگار سبز دیرین همیشه ماندگار باشد.
محمد رضا آل ابراهیم
به کوشش ندا کاظم حقیقی
